Balenciaga e a estética do desgaste: cando a fealdade se converte en luxo

por
a group of people walking outside a store

No universo da moda, poucas marcas dominan a arte da provocación como Balenciaga. Desde que Demna Gvasalia tomou as rendas creativas da casa francesa, a marca converteuse nun laboratorio estético onde o límite entre o luxo, a ironía e a crítica cultural é cada vez máis difuso. Un dos exemplos máis comentados desta etapa é a súa aposta por produtos que parecen gastados, rotos ou deteriorados a propósito, desde zapatillas con aspecto de estar a piques de desintegrarse ata bolsos que evocan o desgaste de décadas de uso. A pregunta é inevitable: por que unha marca de luxo aposta por vender o “vello” como algo novo? Para entendelo, hai que mirar máis alá do produto e observar a estratexia cultural e de marketing que sostén esta estética. Nos últimos anos, Balenciaga entendeu que o valor dunha marca de luxo xa non depende só da perfección visual. Nun mundo saturado de imaxes impecables e produtos pulidos, a marca decidiu ofrecer o contrario: imperfección, desgaste e ruído. O obxectivo non é vender unha zapatilla destruída, senón vender unha mensaxe: a idea de que o luxo tamén pode ser incómodo, crítico e desafiante. O lanzamento das Paris Sneaker —zapatillas deliberadamente desgastadas, cun prezo de luxo— é un exemplo contundente. As imaxes da campaña mostraban pares completamente destruídos, cunha estética case museística, que inmediatamente se fixeron virais. A polémica foi instantánea, pero iso era parte da estratexia: Balenciaga non busca aprobación unánime, busca conversación. No marketing contemporáneo, poucas moedas son tan valiosas como a visibilidade orgánica e o debate cultural. Esta estética desgastada tamén funciona como comentario social. Nunha época de consumo rápido, produción masiva e industria contaminante, Balenciaga xoga coa idea de que os obxectos teñen unha vida útil real, unha memoria, unha historia. A fealdade estilizada convértese en arte, e o desgaste transfórmase en símbolo. É unha especie de reflexión irónica sobre o estado da moda e do mundo: se todo parece usado, é porque vivimos tempos desgastados. Ao mesmo tempo, esta tendencia está profundamente ligada ao streetwear, ás subculturas urbanas e á idea de roupa vivida como símbolo de identidade. Balenciaga colle ese código e lévao ao extremo, converténdoo en obxecto de luxo. O que antes era signo de precariedade convértese en signo de vangarda: un xogo conceptual que poucas marcas saben executar con tanta precisión. A estratexia funciona porque non vende só un produto, senón un posicionamento cultural. Balenciaga é, hoxe, unha marca que non teme incomodar. E iso, nun mercado onde a maioría compite por agradar, convértese nun factor diferencial. A estética desgastada é unha ferramenta de branding, unha linguaxe visual e un manifesto artístico. Ao final, Balenciaga demostra que o luxo contemporáneo non consiste en brillar, senón en facer pensar. A súa moda desgastada é unha invitación a cuestionar o que entendemos por valor, por novo e por beleza. Nunha industria construída sobre a estética da perfección, a súa maior provocación é lembrarnos que tamén hai beleza no que está roto.

Hugo Boss: dos seus inicios como pequeno taller á construción dunha marca global

por
man standing in front of Boss Hugo Boss store

A historia de Hugo Boss comeza en 1924, cando Hugo Ferdinand Boss abriu un pequeno taller de confección na cidade alemá de Metzingen. Naquel momento, a empresa estaba moi lonxe da imaxe sofisticada e internacional que hoxe asociamos á marca. O seu obxectivo inicial era simplemente producir roupa laboral —uniformes, traxes de faena e prendas prácticas— nun contexto económico difícil marcado pola inflación e pola inestabilidade da República de Weimar. Como moitas outras empresas alemás da época, Hugo Boss experimentou serios problemas financeiros durante a década de 1930, chegando incluso á bancarrota. Foi só grazas a un acordo cos seus acredores que puido continuar operando. É neste período cando a marca entra nun capítulo complexo e controvertido da súa historia: a produción de uniformes militares durante o réxime nazi. Esta etapa marcaría unha sombra histórica sobre a compañía, que anos máis tarde sería recoñecida, investigada e publicada pola propia empresa nun exercicio de transparencia. A verdadeira transformación da marca chegou tras a Segunda Guerra Mundial. Co falecemento de Hugo Boss en 1948, foi o seu xenro, Eugen Holy, quen tomou o control da empresa. Holy afastou progresivamente a compañía da produción de uniformes e reorientouna cara ao deseño e fabricación de traxes masculinos de alta calidade, un produto que se convertería no corazón do novo posicionamento de Hugo Boss. Metzingen, que antes fora un simple enclave industrial, comezou a consolidarse como o centro da elegancia masculina alemá. A marca construíu unha reputación baseada na sastraría precisa, na calidade dos tecidos e nun estilo que combinaba sobriedade, modernidade e funcionalidade. Esta aposta pola excelencia no traxe masculino permitiu que Hugo Boss se diferenciase nun mercado cada vez máis competitivo. A partir dos anos 70 e 80, coa chegada da terceira xeración familiar á dirección e cunha visión moito máis orientada ao marketing e á expansión global, Hugo Boss deu o salto definitivo ao escenario internacional. A marca ampliou as súas liñas, introduciu perfumes, complementos e, máis adiante, moda feminina, converténdose nun símbolo do luxo moderno europeo. Os seus inicios —complexos, humildes e marcados por tensións históricas— contrastan profundamente coa identidade da marca actual. Non obstante, é precisamente esa capacidade de reinventarse, de asumir o seu pasado e de evolucionar cara a un futuro máis aberto e diverso o que converte a Hugo Boss nun caso tan relevante para a industria da moda e o marketing contemporáneo. A historia de Hugo Boss demostra que unha marca non se define só polo seu punto de partida, senón polas decisións que toma ao longo do camiño: a capacidade de adaptación, o compromiso coa calidade e a construción dun estilo propio poden transformar un pequeno taller local nunha potencia global. No fondo, é unha lección de branding que segue a inspirar a empresas de todo o mundo.

Burberry e o custo do prestixio: a polémica estratexia de queimar produto

por
people walking on sidewalk in front of gray concrete building during daytime

No mundo da moda, poucas noticias sacuden tanto á industria como cando se desvela unha práctica que, aínda que coñecida internamente, o público xeral descoñece. Iso foi o que ocorreu cando Burberry admitiu que queimara produtos valorados en máis de 28 millóns de libras nun só ano. O motivo non era un erro de produción nin un accidente: era unha decisión estratéxica destinada a protexer o prestixio da marca. O vídeo viral que inspira esta entrada explicou en poucos segundos o que para Burberry foi unha política mantida durante anos: destruír artigos que non foran vendidos para evitar que caeran en canles de desconto non autorizadas, outlets de baixo prestixio ou mercados paralelos. A idea detrás desta acción era simple pero contundente: no luxo, o valor percibido é tan importante como o produto en si. Se unha gabardina Burberry aparece vendida a prezo baixo, a exclusividade da marca dilúese. E se a exclusividade desaparece, desaparece tamén unha parte fundamental da súa identidade. Pero esta estratexia, xerada dende unha lóxica de control e protección da marca, tivo un efecto contrario ao esperado cando se fixo pública: indignación social, críticas por insostibilidade e un debate global sobre a ética do luxo. A industria da moda —especialmente o segmento premium— leva décadas xogando co equilibrio entre escaseza, valor simbólico e control da distribución. Non obstante, no contexto actual, onde os consumidores esixen transparencia e responsabilidade ambiental, a destrución de produto converteuse nun símbolo da desconexión entre algunhas casas de moda e as expectativas da sociedade. Tras a polémica, Burberry anunciou que abandonaría esta práctica e que reorientaría a súa estratexia cara a políticas máis sostibles. Introduciu programas de reciclaxe, reutilización de pezas, doazón e revalorización dos seus materiais. Máis ca un xiro ético espontáneo, foi unha resposta á presión dunha xeración para a que o prestixio dunha marca non se basea só no prezo dun abrigo, senón tamén no compromiso social que representa. Este caso é unha lección poderosa para calquera que estude marketing na industria da moda: a identidade dunha marca constrúese durante décadas, pero pode verse ameazada en cuestión de días se non se adapta aos valores culturais do seu tempo. Burberry intentou protexer a exclusividade a través da destrución; hoxe, a exclusividade constrúese tamén coa responsabilidade, coa coherencia e coa capacidade de evolucionar xunto aos consumidores. No fondo, esta historia non trata só de produtos queimados, senón de como o luxo redefine o seu significado no século XXI. E o aprendizaxe é claro: hoxe, conservar o prestixio da marca non consiste en ocultar, senón en conectar.

Adidas e o marketing da excelencia

por
white printer paper on black surface

Dende os seus inicios, Adidas construíu a súa identidade arredor dunha idea clara: a excelencia. Non se trata só de fabricar roupa deportiva, senón de representar o esforzo, a disciplina e o talento que definen aos mellores. A marca alemá, fundada por Adolf Dassler en 1949, aprendeu cedo que o prestixio non se compra con anuncios, senón que se constrúe coas persoas que levan o teu nome. A historia de Adidas é tamén a historia do deporte moderno. A marca estivo presente nos pés de campións como Jesse Owens nos Xogos Olímpicos de Berlín, Lionel Messi nos momentos máis gloriosos da súa carreira ou Toni Kroos, que leva anos fiel a un mesmo modelo de bota. Cada deportista que a representa transmite un valor esencial: a busca da perfección a través da constancia. Ese é o auténtico marketing de Adidas — non vender éxito, senón demostrar o camiño que leva a el. Pero nos últimos anos, Adidas ampliou o seu territorio máis aló do deporte. Entendeu que o rendemento e o estilo poden convivir, e que a cultura tamén é un campo de xogo. As colaboracións con artistas como Kanye West e a súa liña Yeezy cambiaron a percepción da marca: o deporte deixou de ser o único centro, e o streetwear pasou a formar parte do seu ADN. Aquela alianza non só xerou beneficios millonarios, senón que fixo de Adidas un símbolo de innovación estética e liberdade creativa. A esta estratexia sumáronse outras figuras clave. Bad Bunny, coa súa visión mestiza de música e moda, levou a marca a un público novo, diverso e global. As súas colaboracións reinterpretaban modelos clásicos, convertendo cada lanzamento nun acontecemento cultural. Adidas entendeu o que moitas empresas aínda non: que a autenticidade dun artista pode valer máis que calquera campaña publicitaria. E, mentres o mundo da moda se enche de mensaxes efémeras, Adidas mantén unha constante: o respecto pola súa herdanza e polos valores que a fixeron grande. Non precisa renunciar ao pasado para ser moderna; faino convivir co presente, unindo o rigor do deporte coa creatividade do escenario. O segredo do seu éxito está na combinación de excelencia e conexión emocional. Os atletas representan o esforzo e o triunfo, os artistas achegan identidade e emoción. Esa fusión de mundos crea unha narrativa poderosa: quen leva Adidas non só viste unha marca, leva unha historia compartida con lendas. Ao final, o marketing de Adidas non se basea en vender zapatillas, senón en inspirar movemento — físico, artístico ou persoal. Cada campaña, cada colaboración e cada xesto lembran que a excelencia non é unha meta, senón unha actitude. E nesa actitude, Adidas segue correndo á cabeza. Referencias WebMarketingAcademy. (s. f.). Case Study: Marketing Strategy Of Adidas. Recuperado de https://www.webmarketingacademy.in/digital-marketing-blogs/case-study-marketing-strategy-of-adidas/ BusinessModelAnalyst. (s. f.). Adidas Marketing Strategy (2025). Recuperado de https://businessmodelanalyst.com/adidas-marketing-strategy/?srsltid=AfmBOoqQEPcF3KPBiDevD32oPL7cHAjXxGBCwXYN6uu0m6lmaYLzDX8E WhiteWinterMarketing. (s. f.). Adidas Marketing Strategy: How Adidas lives by what they believe in …. Recuperado de https://buildd.co/marketing/adidas-marketing-strategy

Virgil Abloh e o marketing da idea

por
a black and white photo of a car parked in front of a building

Virgil Abloh non só foi un deseñador de moda; foi un arquitecto do significado contemporáneo. A súa carreira non se entendeu nunca como un simple proxecto creativo, senón como unha marca persoal construída con intelixencia e visión estratéxica. O seu maior talento non era só o deseño, senón saber como comunicar unha idea ata convertela nun movemento cultural. Formado en enxeñaría e arquitectura, Abloh aplicou á moda unha mentalidade analítica e conceptual. Entendeu cedo que o marketing xa non consistía en vender produtos, senón en construír contextos, en dotar as pezas dun relato que a xente quixese compartir. Cada colección, cada colaboración e cada xesto formaban parte dun discurso sobre o tempo, a identidade e a cultura xuvenil. O primeiro gran acerto de Abloh foi crear Off-White, en 2013. Non naceu como unha marca de luxo convencional, senón como un proxecto híbrido entre arte, deseño e rúa. O seu logotipo, coas liñas diagonais e as comiñas, converteuse nun símbolo recoñecible en todo o mundo. A mensaxe era clara: a moda xa non precisaba ser inaccesible, podía ser intelectual e urbana ao mesmo tempo. E esa idea funcionou porque Abloh non vendía roupa, vendía significado. A súa estratexia de marketing baseouse en tres piares: colaboración, comunidade e concepto. En primeiro lugar, apostou pola colaboración como forma de diálogo: traballou con Nike, IKEA, Levi’s, e mesmo con artistas como Kanye West, con quen compartía a visión de romper fronteiras entre disciplinas. Cada alianza era unha conversa entre mundos distintos — o luxo e a rúa, o deseño e o consumo masivo — que facía da súa figura algo irrepetible. En segundo lugar, Virgil soubo crear comunidade. Non falaba dende arriba, como un creador distante, senón dende dentro da cultura que inspiraba. Utilizaba as redes sociais para compartir procesos, reflexionar en voz alta e involucrar ao público. Convertía o deseño nun espazo aberto, participativo, case educativo. Para moitos mozos, foi o primeiro deseñador que lles fixo sentir que tamén eles podían formar parte da moda. Por último, o seu enfoque conceptual elevou o marketing a unha forma de arte. Cada desfile, cada proxecto, era unha declaración de intencións. Usaba o texto, a ironía e a reinterpretación de símbolos como ferramentas de comunicación. O seu lema, “Question everything”, sintetizaba a súa visión: provocar, cuestionar, facer pensar. A estratexia era tan poderosa que converteu o seu estilo nunha linguaxe universal. Cando Louis Vuitton o nomeou director artístico da súa liña masculina en 2018, Abloh logrou o que parecía imposible: levar o espírito da rúa ao corazón do luxo. A súa chegada non foi só un triunfo persoal, senón un manifesto sobre o futuro da moda — inclusiva, diversa e conectada co presente. A morte de Virgil Abloh en 2021 deixou un baleiro inmenso, pero tamén un legado que segue influíndo na comunicación e no marketing de toda unha xeración de marcas. O seu éxito non se mide só en vendas ou notoriedade, senón na súa capacidade para transformar o marketing nunha forma de pensamento. Virgil demostrou que o verdadeiro poder dunha marca non está na súa estética, senón na súa mensaxe. E que, cando esa mensaxe é auténtica, o marketing deixa de ser unha ferramenta para vender e convértese nun medio para inspirar. DEP Virgil Abloh. Referencias Wang, S. (2024). A Study of the Marketing Strategy of the High-End Streetwear Brand Off-White and Its Implications. Advances in Economics, Management and Political Sciences, 70, 177-183. Kansara, V. A. (2018, 30 marzo). How Streetwear Took Over Luxury. Business of Fashion. Recuperado de https://www.businessoffashion.com/articles/luxury/streetwear-luxury-virgil-abloh-louis-vuitton/ “Virgil Abloh on breaking the rules of fashion with Off-White”. (2018). Sleek Magazine. Recuperado de https://www.sleek-mag.com/article/virgil-abloh-off-white/ „Virgil Abloh“. (s. f.). Wikipedia. Recuperado de https://en.wikipedia.org/wiki/Virgil_Abloh

Nike e o marketing dos valores

por
the back of a person sitting in a bus

En 1988, Nike lanzou un lema que cambiaría para sempre a historia da publicidade: Just Do It. Tres palabras sinxelas que non só vendían zapatillas, senón unha actitude. A marca pasou de falar de rendemento deportivo a falar de superación persoal, e nese cambio atopou a súa verdadeira forza. Nike entendeu que o marketing máis poderoso non é o que convence, senón o que inspira. Durante anos, a marca foi capaz de conectar coa emoción máis humana do deporte: a loita contra os límites, a disciplina e a fe en un mesmo. Os seus anuncios non mostraban só atletas de elite, senón persoas comúns que se esforzaban por mellorar. Así, Nike conseguiu que cada cliente se sentise parte dunha comunidade global unida por un mesmo sentimento: a vontade de avanzar. Pero foi en 2018 cando deu un paso máis alá e fixo do compromiso social unha ferramenta central da súa identidade. A campaña protagonizada por Colin Kaepernick, o xogador de fútbol americano que se arrodillara durante o himno para protestar contra o racismo, marcou un antes e un despois. A mensaxe era contundente: “Cree en algo, aínda que iso signifique sacrificar todo”. Con ela, Nike decidiu tomar posición nun tema sensible, asumindo riscos pero tamén demostrando coherencia co seu propio lema. A resposta foi intensa: mentres uns queimaban as súas zapatillas en protesta, outros viron na marca un símbolo de valentía e autenticidade. As vendas subiron e a reputación de Nike como marca con propósito consolidouse. O que parecía unha aposta perigosa converteuse nunha lección de marketing con valores, demostrando que a identidade dunha marca non se constrúe só con deseños e deportistas, senón con principios. Nike soubo que, no século XXI, o consumidor xa non merca só un produto, senón tamén unha causa. E así, con cada campaña, a marca continúa recordando que facer marketing non é só vender, senón contar historias que moven ao mundo a dar un paso máis. Referencias:GiftCampaign. (s. f.). Nike: éxito marketing. Recuperado de https://www.giftcampaign.es/blog/nike-exito-marketing/ Storimake. (s. f.). Estrategia de marketing de Nike. Recuperado de https://storimake.com/estrategia-de-marketing-de-nike Wikipedia. (s. f.). Nike. Recuperado de https://es.wikipedia.org/wiki/Nike

Zara: a velocidade como estratexia de marketing

por
a group of people walking on the sidewalk

Cando Amancio Ortega fundou Zara en 1975, seguramente non imaxinaba que a súa pequena tenda de Arteixo acabaría revolucionando a industria da moda. O que comezou como un negocio local converteuse nun fenómeno global baseado nunha idea sinxela pero poderosa: a velocidade como motor de desexo. Zara rompeu co modelo tradicional das dúas coleccións anuais e introduciu o chamado fast fashion, un sistema capaz de crear e poñer á venda novas prendas cada poucas semanas. O consumidor sabía que, se non compraba algo no momento, podía desaparecer ao día seguinte. Así, a urxencia converteuse nunha forma de marketing, e o propio paso do tempo transformouse nunha estratexia comercial. A clave deste éxito está na súa estrutura vertical: Zara controla practicamente todo o proceso, desde o deseño ata a venda final. Isto permítelle reaccionar con rapidez ás tendencias e adaptar cada colección ao que realmente quere o cliente. Non precisa grandes campañas publicitarias, porque o verdadeiro escaparate son as súas tendas, sempre renovadas e deseñadas para transmitir elegancia e dinamismo. Cada visita é unha nova experiencia, e iso crea un vínculo emocional entre a marca e o consumidor. Porén, esta velocidade tamén xerou debate. O modelo do fast fashion é criticado por fomentar o consumo excesivo e por ter un forte impacto ambiental. Nos últimos anos, Inditex tentou avanzar cara a unha produción máis sostible, pero o reto de equilibrar rapidez e responsabilidade segue presente. A historia de Zara é, en realidade, unha historia sobre o tempo. A marca aprendeu a usalo como ferramenta de comunicación e diferenciación. Mentres outras empresas venden exclusividade ou luxo, Zara vende o instante: o pracer de atopar algo novo, a emoción de estar sempre ao día. E nesa carreira contra o reloxo, conseguiu converter o paso do tempo no seu mellor argumento de marketing. Referencias Alcaide, P. (2024, 4 de decembro). Cómo el marketing ha llevado y mantiene en el éxito a Zara. Garaje de Jobs. Recuperado de https://garajedejobs.com/como-el-marketing-ha-llevado-y-mantiene-en-el-exito-a-zara/ Inditex. (s. f.). Historia. Recuperado de https://www.inditex.com/itxcomweb/es/es/grupo/historia Zara. (s. f.). 50º Aniversario: historia de Zara. Recuperado de https://www.zara.com/es/es/zara-50-anniversary-history-mkt15656.html Wikipedia. (s. f.). Zara. Recuperado de https://es.wikipedia.org/wiki/Zara

Vans: da fábrica de barrio á icona global do marketing auténtico

por
man playing skateboard on skateboard arena

Poucas persoas saben o que fixo unha marca como Vans para chegar a onde está a día de hoxe. Esta empresa naceu nun pequeno taller familiar de California e converteuse nun símbolo universal de liberdade, rebeldía e creatividade xuvenil. Pero detrás desa imaxe tan espontánea e informal agóchase unha historia de visión empresarial e unha estratexia de marketing que, sen sabelo, foi pioneira no seu tempo. No 1966, Paul Van Doren (de aí o nome de Vans) e tres socios abriron a súa propia tenda, onde fabricaban eles mesmos as zapatillas e as vendían directamente aos clientes sen ningún tipo de intermediario. As zapatillas ao principio non custaban os prezos de agora; a día de hoxe estes prezos resultarían incríbles, xa que o prezo nos seus inicios dise que era de 2,49 e 4,99 dólares. Como curiosidade, dise que o dono non tiña solto para darlle o cambio aos clientes, pero este, en vez de deixalos sen o produto, dicíalles que o levasen e que volvesen ao día seguinte para pagalo, e ao parecer, segundo se di, a xente pagaba. Outra das curiosidades dos inicios desta marca é que o marketing da empresa eran as experiencias, e estas consistían en ofrecer os produtos totalmente personalizados. Antes da personalización en liña de Nike, calquera podía mercar unhas Vans e especificar como quería que fosen exactamente, aceptando calquera tipo de combinación e, incluso, se levabas a túa propia tea, implementábana na túa zapatilla. E, por se fora pouco, estes procesos facíanse no propio día, polo tanto podías ter un produto personalizado en menos dun día. Polo que estas dúas medidas facían que o consumidor sentise que tiña un produto totalmente exclusivo e, ademais, non debía esperar unha eternidade por el. Nos anos 70, os skaters descubriron que a sola waffle das Vans ofrecía unha adherencia á táboa incomparable. Polo que fixo que, sen unha campaña de marketing programada, os propios skaters fosen os embaixadores da marca. Ademais de aproveitar que a comunidade falase pola marca, o que fixeron foi apoiar a deportistas, escoitando as súas recomendacións e facendo colaboracións. A partir de entón, Vans deixaría de ser unha marca de calzado para transformarse nun símbolo de identidade cultural. O seu lema, Off the Wall (fóra do común), sintetizaba perfectamente ese espírito rebelde e creativo. A historia de Vans é moito máis ca unha simple cronoloxía empresarial. É un relato sobre como a intuición, a autenticidade e o vínculo humano poden converterse nas ferramentas máis poderosas do marketing.Os irmáns Van Doren non sabían que estaban a escribir unha das páxinas máis inspiradoras da historia comercial moderna —pero fixérono, e con estilo. Referencias: Semmelhack, E. (2015). Sneakers: Over 300 Classics from Rare Vintage to the Latest Kicks. Thames & Hudson. Vans. (s. f.). Off The Wall desde 1966. La historia de Vans. Recuperado de https://www.vans.com/es-es/since-66

As zapatillas do teu pai agora son tendencia: o marketing de New Balance

por
person holding white red and blue nike air max

Cando William J. Riley fundou en 1906 a empresa que máis adiante se chamaría New Balance, o seu obxectivo non era crear zapatillas de tendencia, senón ofrecer suporte ortopédico mediante un deseño pensado para o equilibrio do pé. Durante décadas a marca mantívose nunha posición de nicho: calzado funcional, recoñecible pola calidade, polas amplas tallas (incluso diferentes anchuras) e por fabricar en Estados Unidos e Reino Unido, mentres a maioría dos competidores trasladaban a produción a Asia. Non obstante, no comezo do século XXI e especialmente dende arredor de 2018, New Balance iniciou unha transformación estratéxica que reescribiu o seu relato de marca: deixouse de ver como “as zapatillas dos pais” („dad shoes“) e converteuse nun referente tanto no rendemento deportivo como no estilo de rúa. Varios foron os piares desta evolución. Primeiro, a aposta pola herdanza e a calidade artesá: a marca non renunciou ás súas fábricas en Estados Unidos ou Reino Unido, o que reforza a autenticidade e o posicionamento premium. Segundo, o cambio de enfoque cara ao estilo de vida e á cultura urbana: lanzamentos de edición limitada, colaboracións con deseñadores e marcas de streetwear, e unha presenza cada vez máis forte nas redes sociais e entre os consumidores máis novos que buscaban sneakers con alma, non só con tecnoloxía. Adicionalmente, New Balance non esqueceu o seu ADN deportivo: seguiu innovando en tecnoloxía, amortiguación e variedad de tallas, o que lle permitiu cubrir tanto o mercado de rendemento como o de estilo. Esa dualidade deu lugar a unha mensaxe clara: “podes estar cómodo, ben posicionado e ben vestido”. Por último, a comunicación e marketing adaptáronse ao novo contexto: a marca deixou de depender exclusivamente do “boca-orella” tradicional e abrazou campañas dixitais, influencers, escaseza controlada e comunidade engadida. Por exemplo, investiu na construción dunha identidade visual moderna e accesible e puxo en valor os seus clásicos en clave actual. O resultado? New Balance hoxe non é só unha marca de deporte ou saúde: é unha marca que combina historia, calidade, estilo e relevancia cultural. Un cambio que demostra que unha marca pode reinventarse mantendo as súas raíces e, ao mesmo tempo, adaptarse ao presente. Se estás interesado en que analicemos «como», «cando» e «por que» unha colección concreta (por exemplo, a serie 990 ou colaboracións con deseñadores) fixo o salto definitivo, deixámolo para unha vindeira entrada, e gústanos que ti tamén participes coa túa marca favorita nos comentarios. Referencias

Comeza a aventura: moda, marketing e moitas ganas de compartir

por

Hai proxectos que nacen pouco a pouco, e outros que nacen con ilusión desbordante. Este quero que sexa un deles e estou desexando comezar a compartilo con vos.Este venres darei o paso que levo tempo preparando: publicarei a primeira entrada do meu blog, un espazo no que quero entretecer o marketing coa industria da moda, dúas disciplinas que me apaixoan e que, xuntas, contan historias fascinantes sobre creatividade, estratexia e identidade. A partir de aí, cada domingo ás 20:00, compartirei con vos unha nova publicación. Será o noso encontro semanal para descubrir como as marcas máis coñecidas —e tamén as máis emerxentes— conseguen conectar coa xente, inspirar emocións e construír universos arredor dun simple produto. Quero que este blog sexa moito máis ca un escaparate de textos: o que busco é que sexa un espazo vivo e participativo, no que todos poidamos aprender, reflexionar e crecer xuntos, xa que eu non o sei todas as historias sobre este tema e eu tamén podo aprender de vos. Cada entrada é unha oportunidade para debater, cuestionar e mirar a moda con ollos curiosos. Se tes algunha marca que che gustaría que analicemos, ou algunha historia de marketing que che esperte curiosidade, déixao nos comentarios ou ponte en contacto connosco a través do formulario da web.As túas ideas poden converterse na próxima publicación, porque queremos que ti tamén formes parte deste proxecto. Estou desexando comezar esta viaxe e compartir contigo o que máis me gusta facer: contar historias que unen a creatividade coa estratexia.Vémonos este venres — e cada domingo ás 20:00 — aquí, onde o marketing e a moda se dan a man. Grazas por acompañarnos dende o principio.