Poucas pezas de roupa viviron unha transformación tan radical na súa percepción social como a hoodie, a clásica sudadeira con capucha. O que hoxe vemos como unha prenda cómoda, versátil e omnipresente na moda urbana, chegou a ser —durante un tempo— un símbolo de ameaza, ata o punto de ser prohibida en certos espazos do Reino Unido. Esta é a historia de como unha prenda sinxela se converteu nun fenómeno cultural e político.
A finais dos anos 90 e comezos dos 2000, o Reino Unido vivía un momento no que os medios e parte da sociedade comezaron a demonizar certos comportamentos xuvenís. A figura do “chav”, termo despectivo para mozos da clase traballadora asociados con vandalismo e pequenas bandas, comezou a popularizarse. As hoodies —especialmente coa capucha subida— convertéronse nun identificador visual inmediato destes grupos, non porque a prenda fose problemática en si mesma, senón porque ocultaba o rostro e dificultaba a vixilancia en zonas con cámaras CCTV, que por entón empezaban a estenderse por todo o país.
O momento de máxima tensión chegou en 2005, cando o centro comercial Bluewater, un dos máis grandes do Reino Unido, anunciou que prohibía a entrada a calquera persoa que levase hoodie ou gorra. A xustificación era sinxela: reducir comportamentos antisociais e facer que os clientes se sentisen máis seguros. A noticia fixo estalar o debate en todo o país. Outros espazos privados sumáronse á medida e, durante un tempo, a hoodie estivo tan estigmatizada que chegou a simbolizar desorde e delincuencia xuvenil.
A polémica medrou ata chegar ao ámbito político, e foi entón cando apareceu un dos discursos máis comentados da época: o famoso “Hug a hoodie”, pronunciado por David Cameron. Nel defendía que os mozos non eran perigosos por levar unha capucha, senón que precisaban comprensión, apoio e recursos sociais. A hoodie deixaba así de ser só unha prenda: convertíase nun símbolo da tensión entre mocidade, clase social e percepción pública.
Nos anos seguintes, a narrativa ao redor da hoodie comezou a cambiar. A cultura musical, especialmente o grime e o rap británico, recuperou a prenda como un elemento de identidade propia. Artistas como Skepta, Stormzy ou Dave fixeron da hoodie parte fundamental da súa estética, transformándoa de símbolo estigmatizado en bandeira cultural.
Ao mesmo tempo, as casas de moda comezaron a reinterpretala. Balenciaga, Vetements ou Off-White elevaron a hoodie ás pasarelas, converténdoa en peza de luxo e demostrando que a moda pode resignificar calquera símbolo social.
Hoxe, a hoodie é unha prenda normalizada, transversal e presente en todas as capas da sociedade. Pero a súa historia no Reino Unido lembra algo esencial: a moda non é só estética, senón un espello das tensións sociais, dos prexuízos culturais e das identidades colectivas. A capucha que un día foi prohibida é agora icona de estilo, creatividade e expresión persoal.
No fondo, a historia da hoodie é a historia dunha sociedade cambiando o seu modo de mirar, e dunha prenda que nunca deixou de ser moito máis que tecido e costuras.